Gaz w Ukrainie w 2026 roku: aktualne taryfy, opłata za dystrybucję i jak płacić z Polski[ARTYKUŁ SPONSOROWANY]

Jakie taryfy za gaz obowiązują ludność od stycznia 2026 roku

Cena gazu dla gospodarstw domowych nie uległa zmianie. Dla klientów GK „Naftohaz Ukrainy", który obsługuje ponad 12 milionów gospodarstw domowych (około 98% rynku), obowiązuje roczny plan taryfowy „Fiksowanyj" na poziomie 7,96 UAH za metr sześcienny z VAT. Stawka została ustalona na okres od 1 maja 2025 do 30 kwietnia 2026 roku, co potwierdza oficjalny serwis gas.ua.

Pozostali dostawcy oferują taryfy roczne w przedziale 7,79–9,99 UAH za metr sześcienny. Taryfy miesięczne wahają się od 8,46 do 25,80 UAH, jednak zdecydowana większość Ukraińców korzysta z rocznej oferty Naftohazu.

Rząd przedłużył specjalne obowiązki (PSO) dla uczestników rynku gazu do 31 marca 2026 roku, co gwarantuje stałą cenę na cały sezon grzewczy. Moratorium taryfowe działa od 2022 roku i obejmuje cały okres stanu wojennego oraz sześć miesięcy po jego zakończeniu.

Dla osób przebywających za granicą kluczowe jest to, w jaki sposób opłacać rachunki. Przelewy SWIFT z polskich banków wiążą się z wysokimi prowizjami za konwersję walut. Znacznie korzystniej jest korzystać z ukraińskich serwisów płatniczych online.

Aby uniknąć nadpłat za przewalutowanie, eksperci radzą używać ukraińskich platform do opłacania rachunków. Sprawdzić aktualne saldo zadłużenia na swoim rachunku osobistym i zapłacić za gaz można zdalnie przez serwisy internetowe, na przykład: https://easypay.ua/ua/catalog/utility/gas. System pozwala opłacić usługi zarówno Naftohazu, jak i lokalnych oblgazów w jednym miejscu.

Wystarczy znać swój rachunek osobisty (numer w systemie operatora gazowego), aby dokonać płatności kartą wydaną w dowolnym kraju. Opłata abonamentowa za dystrybucję gazu również jest widoczna w serwisie, co pozwala kontrolować łączne koszty.

Dlaczego kwoty na rachunkach wzrosły, skoro taryfa się nie zmieniła?

Wielu Ukraińców z zaskoczeniem odkrywa, że ich styczniowe rachunki za gaz w 2026 roku są wyższe niż rok wcześniej, mimo że cena za sam gaz nie zmieniła się. Wyjaśnienie tkwi w strukturze ukraińskiego systemu rozliczeń, który opiera się na dwóch osobnych płatnościach.

Pierwsza pozycja w rachunku to koszt gazu jako towaru, wyliczany na podstawie faktycznego zużycia pomnożonego przez taryfę dostawcy. Druga pozycja to opłata za dystrybucję gazu, czyli transport siecią gazową do mieszkania. I właśnie ta składowa budzi najwięcej wątpliwości. Opłata za dystrybucję nie jest naliczana na podstawie bieżącego zużycia w danym miesiącu. Bazą do jej wyliczenia jest tzw. rok gazowy (od 1 października do 30 września).

Mechanizm wygląda następująco:

• Operator gazowy sumuje całkowite zużycie gazu przez dane gospodarstwo domowe w okresie od 1 października 2024 do 30 września 2025 roku.

• Otrzymaną sumę dzieli przez 12, co daje szacunkowy miesięczny wolumen zużycia.

• Ten wolumen mnożony jest przez obowiązującą taryfę za dystrybucję, co daje stałą miesięczną kwotę na cały kolejny rok rozliczeniowy.

• Minimalne naliczenia obowiązują nawet w przypadku zerowego zużycia w danym miesiącu.

Jeśli rodzina w poprzednim roku gazowym zużyła więcej gazu niż w roku jeszcze wcześniejszym, jej miesięczna opłata abonamentowa za dostawę automatycznie rośnie od 1 stycznia. Nie dlatego, że taryfa się zmieniła, lecz dlatego, że wzrósł wolumen, na podstawie którego dokonuje się obliczeń.

Prosty przykład zilustruje tę zależność. Gospodarstwo, które zużyło 600 metrów sześciennych w roku gazowym 2023/2024, płaciło za dystrybucję na podstawie 50 m³ miesięcznie. Jeżeli w roku 2024/2025 zużycie wzrosło do 780 m³ z powodu mroźniejszej zimy, nowy wolumen wynosi 65 m³. Różnica w opłacie jest odczuwalna, mimo że taryfa na dystrybucję dla ludności pozostaje zamrożona na mocy moratorium.

NKREKP (ukraiński regulator energetyczny) nie podwyższyła taryf na dystrybucję dla gospodarstw domowych. Podwyżki z 1 stycznia i planowane na 1 kwietnia 2026 roku dotyczą wyłącznie odbiorców niebytowych, czyli przedsiębiorstw i instytucji.

Czego spodziewać się po 15 kwietnia 2026 roku: koniec sezonu grzewczego

Sezon grzewczy w Ukrainie tradycyjnie kończy się w połowie kwietnia. Ten termin wiąże się z wygaśnięciem kilku ważnych gwarancji cenowych.

Roczny plan taryfowy „Fiksowanyj" GK Naftohaz Ukrainy obowiązuje do 30 kwietnia 2026 roku. Po tej dacie dostawca ogłosi nowe warunki cenowe na kolejny okres. Nie ma gwarancji, że taryfa pozostanie na poziomie 7,96 UAH.

Specjalne obowiązki (PSO) nałożone przez Kabinet Ministrów na dostawców gazu wygasają 31 marca 2026 roku. Rząd może je przedłużyć, ale na luty 2026 takiej decyzji jeszcze nie podjęto.

Narodowy Bank Ukrainy w raportach inflacyjnych sygnalizuje, że w 2026 roku możliwe jest rozpoczęcie stopniowego zbliżania taryf do poziomów ekonomicznie uzasadnionych. Eksperci, w tym Ołeh Popenko ze Związku Konsumentów Usług Komunalnych, wskazują na dwa scenariusze.

W scenariuszu bazowym, przy kontynuacji stanu wojennego, taryfy na gaz dla ludności utrzymają się bez zmian przez cały 2026 rok. Moratorium taryfowe pozostaje w mocy.

W scenariuszu alternatywnym, jeśli stan wojenny zostanie zniesiony w pierwszej połowie roku, po upływie sześciomiesięcznego okresu ochronnego możliwa jest korekta cen. Według szacunków ekspertów potencjalna podwyżka może sięgnąć nawet 50%, co automatycznie przełoży się na wzrost kosztów ogrzewania i ciepłej wody.

Dla Ukraińców w Polsce wypływa z tego konkretna rekomendacja. Warto uregulować istniejące zadłużenie za gaz przed końcem kwietnia 2026 roku. W przypadku wzrostu taryf na zaległe kwoty mogą zostać naliczone odsetki karne. Operator gazowy ma prawo odciąć dostawę gazu do lokalu, a ponowne podłączenie wiąże się z dodatkowymi kosztami.

Warto także regularnie kontrolować stan swojego rachunku osobistego. Nawet jeśli mieszkanie jest tymczasowo niezamieszkałe, opłata abonamentowa za dystrybucję gazu jest naliczana, a dług może rosnąć również w pustym lokalu. Monitorowanie zmian w przepisach pozwala uniknąć nieprzyjemnych niespodzianek i podjąć odpowiednie kroki finansowe z wyprzedzeniem.