Plenerowe studio „Na Dobry Dzień” nadaje dziś z Politechniki Koszalińskiej. Tomasz Tran zaprosił do rozmowy wielu ciekawych gości.
Europejski Festiwal Filmowy „Integracja Ty i Ja” to wyjątkowe wydarzenie, które łączy sztukę filmową z ważnymi tematami społecznymi, m.in. z doświadczeniem osób z niepełnosprawnościami. Od 2003 roku udowadnia, że „życie można zacząć wiele razy”.
Krzysztof Kopczyński - reżyser, scenarzysta, wykładowca akademicki
Krzysztof Kopczyński opowiedział w rozmowie m.in. o historii Ingi, głównej bohaterki jego filmu, który prezentowany będzie jutro na festiwalu: - Inga urodziła się 24 lutego 2017 roku. W piąte urodziny dziewczynki Rosja napadła na Ukrainę. Inga, wraz z niewidomymi rodzicami, pięcioma kotami i psem, przenosi się do Warszawy. Podczas seansu mamy okazję spojrzeć na wiele aspektów dotyczących wojny z perspektywy np. ludzi niewidomych.
St. szer. Daria Jóskowska - rzecznik prasowa Aresztu Śledczego w Koszalinie
Europejski Festiwal Filmowy „Integracja Ty i Ja” dociera także za więzienne mury. O udziale osadzonych w festiwalu mówiła st. szer. Daria Jóskowska, rzecznik prasowa dyrektora Aresztu Śledczego w Koszalinie: - Służba więzienna w Koszalinie od lat organizuje tzw. Mały Festiwal „Integracja Ty i Ja” za murami jednostek penitencjarnych. Jest on idealnym elementem procesu resocjalizacji. Pomagamy w ten sposób w przywracaniu człowieka społeczeństwu, bo w tym działaniu chodzi o człowieka, o ideę integracji i przeciwdziałanie wykluczeniu społecznemu.
Maria Gontarek i Zofia Truszkowska - uczestniczki festiwalu
Maria Gontarek i Zofia Truszkowska z gminy Świeszyno, przedstawicielki Uniwersytetu Trzeciego Wieku podkreśliły, że uczestnictwo w festiwalu jest doświadczeniem ubogacającym: - Szczególnie jest dla nas ważne ponieważ aktywnie działamy w ramach uniwersytetu. Dzisiejsza konferencja przyniosła nam wiele refleksji. Tegorocznym tematem jest zdrowie psychiczne. Oprócz interesujących tematów związanych z nauką, spotkania te dają umocnienie, zachęcają do odważnego dzielenia się trudnościami związanymi z emocjami czy gorszym samopoczuciem. Nie mówimy dziś tyle o niepełnosprawności, co o człowieku. Najważniejszy jest człowiek.
