W ten sposób symbolicznie oddali hołd tym, którzy 41 lat temu podczas stanu wojennego trafili do wojskowych obozów internowania.
Mieczysław Dekaban, który trafił do obozu w Czerwonym Borze przyznał, że ten czas był bardzo trudny: - Wzięli nas nie po to, żeby przeszkolić wojsko, tylko żeby nas psychicznie załamać i poniżyć. Jeździliśmy do lasu na wykopy, które później czołgi zasypywały, dodatkowo wymyślano nam inne męczące zadania fizycznie.
Paweł Michalak, w tamtych latach przewodniczący zarządu regionu NSZZ „Solidarność” podkreślił, że takie wydarzenia są bardzo ważne, szczególnie dla młodych ludzi, dla których powinna to być ważna lekcja historii: - Ważne jest przypominanie, czym był PRL. Szczególnie teraz, kiedy widzimy tak głębokie podziały. Zorganizowanie społeczeństwa dało szanse na wywalczenie wolności.
Wiesław Rybicki, wiceprzewodniczący stowarzyszenia „Chełminiacy 1982” dodał, że po tamtych wydarzeniach wciąż pozostaje ból: - Po 41 latach oswoiliśmy się z tymi wspomnieniami. Początki były najtrudniejsze. Nie chcieliśmy o tym mówić, nie było też przyzwolenia. Długo musieliśmy walczyć, żeby była możliwość upamiętnienia, uhonorowania.
W Polsce było 13 wojskowych obozów internowania. Trafiło do nich 1711 związkowców „Solidarności” i opozycjonistów. Z terenu dawnego województwa koszalińskiego internowano 63 osoby, w tym 35 z Koszalina. Obozy utworzono m.in. w Czarnem, Czerwonym Borze, Trzebiatowie, Unieściu czy Chełmnie.
Radosław Zmudziński/aj
