
Bogumił Wójcik napisał literacką kontynuację słynnej powieści Bolesława Prusa „Lalka”. Autor podejmuje jedno z najbardziej fascynujących pytań polskiej literatury: co stało się ze Stanisławem Wokulskim po otwartym zakończeniu arcydzieła Prusa. Od lat czytelnicy spierają się o losy bohatera – część wierzy w jego samozagładę w ruinach zamku w Zasławiu, inni dopuszczają możliwość przeżycia. Wójcik świadomie wychodzi z założenia, że Wokulski uniknął śmierci i po rozczarowaniu miłosnym do Izabeli Łęckiej postanowił szukać sensu życia poza Warszawą.
Akcja powieści rozpoczyna się w 1879 roku. Bohater wyrusza w daleką podróż przez Rosję i Bliski Wschód aż do Japonii. To nie tylko ucieczka przed przeszłością, lecz prawdziwa wyprawa w głąb siebie. Autor określa „Wokulskiego” jako swego rodzaju powieść drogi, w której fizyczne przemieszczanie się bohatera łączy się z jego wewnętrzną, psychologiczną przemianą – od romantycznych złudzeń ku dojrzałości, wolności i odpowiedzialności za własne wybory. Na drodze Wokulskiego pojawiają się zarówno znane postacie z „Lalki” (Izabela Łęcka, Kazimiera Wąsowska), jak i nowe kobiety, które wpływają na jego dalsze losy.
W rozmowie poruszany jest również temat ekranizacji dzieła Prusa. Bogumił Wójcik odnosi się do wierności klasycznego serialu, świeższego podejścia wersji kinowej oraz bardziej swobodnej, reinterpretacyjnej adaptacji platformy Netflix, które w 2026 roku wywołały szeroką dyskusję wokół „Lalki”.
Na koniec autor dzieli się planami pisarskimi, zapowiadając kolejne książki – zarówno obyczajowe, jak i historyczne – które mają ukazać się w nadchodzących latach. Jako prawnik i pasjonat historii Wójcik konsekwentnie łączy dbałość o realia epoki z pełnokrwistymi portretami bohaterów.
